تبليغاتX
جمعه بازار
اشانتییون 
بازم سلام

زیاد مقدمه چینی نمیکنم چون ۱ ساعت دیگه مسافرم

بابت پست قبلی بسیار ممنون از همراهی شما دوستای خوبمدیگه ممد نمیتونه فخر بفروشه

بگذریم

با یه خاطره کوتاه شروع میکنم

یه هفته پیش رفته بودم توی مغازه روسری فروشی داشتم روسری ها را امتحان میکردم که چنتا خانوم هم داخل شدند بعد از کلی سر وصدا که این بهتر اون ارزونتر اقا چقدر تخفیف میدی...

خلاصه کل مغازه را ریخته بودند به هم بیچاره صاحاب مغازه گیج شده بود منم که طبق معمول بین ۲ تا روسری دودل بودم و صد بار سرم میکردم و از علی نظر میخواستم

علی هم طبق معمول اصلا به خودش زحمت نمیداد یکیشو انتخاب کنه داشتم دیونه میشدم از یه طرف سر وصدای قوم تاتار از طرف دیگه علی که ایستاده بود منو نگاه میکرد و میگفت منکه نمیخوام سرم کنم خودت یکیشو انتخاب کن

با هر زحمتی بود یکیشو انتخاب کردم موقع حساب کردن صاحاب مغازه گفت اگه مشکلی نداره من اول روسری این خانومها را حساب کنم بعد بیام سراغ شما بیچاره انگار اونم سرسام گرفته بود

صاحاب مغازه یه جوراب شلواری و یه دستمال سر اورد وگفت یکیشو انتخاب کنید واسه اشانتیون خانومه گفت  ما جوراب شلواری نخواستیم  شما واسه ما جوراب شلواری میاریداقاهه گفت:خانوم این اشانتیونه باز خانومه میگفت اشانتیون مشانتیون حالیم نمیشه من  روسری خریدم حساب کنید تا برممنکه مرده بودم از خنده علی هم چپ چپ منو نگاه میکرد که زشته صاحب مغازم گیر داده بود که ایناحتما از مزایای مغازش بهره ببرند خلاصه بحث داشت بالا میگرفت که دیدم صاحب مغازه با صدای بلندتر از صدای جیر جیر خانوما گفت:

خانوم عزیز شما انتخاب کن مجانیه

وای که چه سکوتی شد

خانومه گفت اااااااااااااا مجانیه پس من دو تا روسری خریدم لطف کنید دو تا بدید

دیگه اینجا بود که من وعلی اون اقاهه نتونستیم جلوی خندمونو بگیریم

خلاصه خانومای عزیز دو تا اشانتیون گرفت ورفتن بیرون بیچاره صاحاب مغازه دیگه جون نداشت حرف بزنه علی که بهش گفت چقدر تخفیف؟

اقاهه گفت: هر چی دوست دارید بزارید رو میز من چشم بسته قبول میکنمعلی هم یه مقدارشو کم کرد ما هم اشانتیونمونو گرفتیم و اومدیم بیرون

 بله اینم قضیه اشانتیون

قصه ما به سر رسید کلاغه داره دیرش میشه

نیم ساعت دیگه داریم میریم سمت شمال تو این سرما وبارون حالی میده

علی هم عین فرفره داره میچرخه کارها را میکنه میگه پاشو دیر شد  اخه الان موقع اینترنت رفتنه مردم منتظرن

معلوم نیست کی برگردم شاید تا ۱۰ روز دیگه شایدم زودتر بستگی به اب وهوا دارهجای همتون خالی

جای داداشی هم خالی نشد باهات خداحافظی کنم

با اجازه همتون

رفتیم که بریم

|+|
نوشته شده توسط شقایق در پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385 و ساعت 7:10
باورم نمیشه (1سال شد) 
 

تو تنها تکیه گاهی برای خستگیهام

تو میدونی چی میگم تو گوش میدی به حرفام

 

به چشم من                         به چشم من        

تو اون کوهی       پر غروری  بی نیازی  با شکوهی

                       طعم بارون توی دریا  رنگ خوبی

 

نمیدونم چه جوری شروع کنم قبل از اینجا تو وبلاگ تانی ونیما (همراز) بودم و حال وهوام به کلی عوض شد

با سلام

خدمت تانی عزیزم که مطمئنم اولین نفر و بزرگ نازنین که با قدوم مبارکشون این کلبه حقیرانه ما را روشن میکنن و سهیل ومحمدو...

چند روز پیش ممد اینجا بود گفت کی بهت سر زده گفتم تانی ونیما وبزرگ

خندید وگفت: اونا هم به خاطر من میان منم گفتم تو پست جدیدم حتما اینو مینویسم

بگذریم گفتم که هنوز تو حال وهوای گریه هستم  در حالیکه باید شاد باشم وجشن بگیرم

شاید بگید واسه چی ؟ برای کی؟

امروز که ۲ ساعتی از شروعش میگذره

                                                             روز تولد

                                                                      روز عشقه

                                                                                 روز اغازه

 

امروز اولین سالگرد ازدواج منو علی

 

                                             بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند

                                         قاب عکس توست اما شیشه عمر من است

 

 

بوسه بر مویت زنم ترسم که تارش بشکند

تار موی توست اما شیشه عمر من است

 

علی عزیزم این روز مقدس که شروع زندگی مشترکمون را بهت تبریک میگم وامیدوارم بتونم روز به روز بهتر تر باشم

اگه تو این یک ساله اذیتت کردم به بزرگی خودت ببخش چون بی تجربه بودم وخام

دوستت دارم به اندازه تموم ستاره های اسمون امروز روز تولد عشقه پس با هم جشن میگیریم

خیلی دوستت دارم بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی(شیدونیاش)

یه اشاره کوچیک به یه خاطره کوچولو

تو چنین شبی ناخنی که ارایشگر واسم زده بود یکیش کنده شد مجبور شدیم دم سوپری بایستیم و چسب قطره ای بخریم حالا کو چسب کلی سوپر رفتیم اما نیستو نابود شده بود منم میگفتم تا ناخنم درست نشه نمیام تو مجلس  تا بعد از کلی وقت یه جا پیدا کردیم

اما اونقدر دیر شده بود که یکم زودتر از شام رسیدیم تالار  و شامو خوریدیم و زدیدم بیرون در کل شب عروسیم همش تو خیابونا بودیم  

اما در کل جالب بود کاش میشد هر سال واسه سالگرد عروسی یه عروسی میگرفتیم اون  وقت جالبتر میشد

 

امیدوارم همگی عاشق باشید وعاشق که فقط عشق است که میماند

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 یا حق

|+|
نوشته شده توسط شقایق در یکشنبه پانزدهم بهمن 1385 و ساعت 2:34
م مثل مادر 
اونکه امید  شبه تار و  سیاه  مادر

اونکه پاک وعاری از رنگ گناه مادر

                                                              مادر   مادر

اونکه تنها توی خونه چشم براهه  مادر

اونکه مثل اشک چشمام قرص ماه مادر

 

                                                               مادر  مادر

 

شب تا صبح بیدار تا راحت بخوابن بچه ها

اوج عشقو مهرو عرفان تمام      لحظه ها

 

شادیه روح تموم خنده هاش

اوج  ایثار    تمام   گریه هاش

 

من چی بگم از این طلا

اون   یه    نعمت   خدا

 

اون که نمیشه روش گذاشت هیچ   قیمتی

بار الاها تو نگیر از هیچکی همچین نعمتی

 

                                               مادر    مادر      مادر   مادر    مادر

                                              

 

یه عالمه سلام

نمیدونم چی بگم از این طلا اون یه نعمت خدا

تا امروز فرشته ها را فقط به صورت مجسمه میدیدم امروز میبینم یکیشون جون گرفته اونم به شکل یه انسان در قالب یک  مادر دراومده

توی چنین روزی تموم فرشتها به خاطر رفتن تو از کنارشون اشک ریختن

 

و لی پدر ومادر جان به خاطر فرشته کوچولوشون خندیدن

 

و امروز به خاطر این همه زیبایی من و محمد ومهدی جشن میگیریم

ودستای گرمت را میبوسیم

 به خاطر این عشقی که بهمون یاد دادی 

به خاطر تموم مهربونیات به خاطر تموم خوبیات به خاطر تموم شب بیداریهات به خاطر تموم دلواپسیهات

مادر نازم مادر خوبم مادر مهربونم ای تو تموم عشقم  ای تو تموم زندگیم

تو الهه تموم خوبیهایی تو تندیس عشقی

 دوستت دارم به اندازه تموم فداکاریهات به اندازه تموم شب زنده داریهات و به اندازه خودت که یه دنیایی

مادر نازم تولدت مبارک

چون امروز مصادف شده با تاسویای حسینی فقط تونستیم عرض ادبی کنیم  

                                                          تولدت مبارک   

 

اگه بد نوشتم اگه جملات اشتباه وتکراری بود ببخشید اینها تموم اون چیزی بود که تو قلبم بود و خالی کردم اینجا

 

|+|
نوشته شده توسط شقایق در دوشنبه نهم بهمن 1385 و ساعت 12:19